Roelie Waanders en Gp 102

(Foto: Roelie Waanders)

[3 juni 2014]

Roelie Waanders woont in Kloosterhaar, vlak bij de grensovergang Kloosterhaar-Balderhaar, en had tot vorig jaar nog nooit grenssteen 103 bij de overgang opgemerkt.
Begin 2013 ging Roelie, samen met een aantal vriendinnen uit de plaats, zich voorbereiden op deelname aan de Alpe d’Huez. Die voorbereiding bestond onder andere uit flinke wandelingen in de omgeving van Kloosterhaar. Tijdens die wandelingen begon Roelie de grensstenen op te merken, ging ze ze fotograferen en groeide haar interesse ervoor.

In februari van dit jaar wandelde Roelie met haar hond op het terrein van de grensoverschrijdende zandafgraving (eigenlijk verboden gebied) nabij de grensovergang, en kwam zo grenssteen 102 tegen. Omdat ze in Op de Grens niets kon vinden over deze steen, nam ze contact met ons op.

(Foto: Dick Waanders)

Ons laatste bezoek aan nummer 102 dateert van 11 februari 2006, alweer meer dan 8 jaar geleden. We hebben wel eens aandacht besteed aan de zandafgraving, maar momenteel ontbreekt gp 102 inderdaad in Op de Grens. Dat maken we hierbij goed.

(Foto: Dick Waanders)

Het substeentje 101-I is vaak niet te vinden doordat hij overwoekerd is, maar in de winter is hij nog goed zichtbaar.

(Foto: Dick Waanders)

Na 101-I komen we bij 102, aan de rand van de zandafgraving.

(Foto: Dick Waanders)

Het nummerplaatje bevestigt dat dit inderdaad 102 is.

(Foto: Dick Waanders)

Het zou kunnen dat hij oorspronkelijk op een iets andere plek stond en dat hij verplaatst is in verband met de werkzaamheden.

(Foto: Dick Waanders)

Hij is duidelijk aan één hoek zwaar beschadigd, en daarom heeft men er ijzeren paaltjes met rood-witte linten omheen gezet ter bescherming.

(Foto: Dick Waanders)

Op de recente foto van Roelie (bovenste foto) is te zien dat de paaltjes er nog steeds staan.

(Foto: Dick Waanders)

Hier zien we dat het niet gaat om de originele gp 102, die zou ergens op een vreemde plek opgeslagen zijn of doormidden gebroken zijn. De huidige steen heeft oorspronkelijk dienst gedaan als nummer 103-V, en stond nog lange tijd in het weiland naast de grensovergang, samen met de nummers 103 t/m 103-IV. Ooit moet daar een schuur hebben gestaan die deels in Nederland stond maar helemaal bij Duitsland wilde horen. Die situatie komen we nog op meer plaatsen tegen.
Deze 103-substenen komen we op andere plaatsen langs de grens tegen, als vervanger van een gesneuvelde steen. Alleen 103 zelf is hier nog aanwezig. Hij staat nu direct naast de grensovergang Balderhaar.