De Grensstene

Gedicht van: Willem Wilterdink

Daor stao we noo, wi-j domme stene
Hier argens, zomaor in ut land.
Schienbaor um owleu te vertellen:
“I-j heurt an dee, en i-j an disse kant !”
Jao-jao, hier stao we dan, wi-j domme stene.
Jao, deur owleu hier too-ezat.
Van hier-uut köw ow good bekieken.
Wat he´j al wat bi-j ´t ende had !

Noo kö´we uurnlank gaon vertellen
Van oorlog, ruzie, Krach en zo…
Maor och, i-j weet ut allemaole
En daorumme laot wi-j ´t joo maor zo !!
Waorumme nog waer gaon verhalen,
Wat owleu zo uut-ene dreef ?
En daorumme: luk gemeud´lek praoten,
Dat is ons eigenlek net zo leef !!

Jao-jao, gaot toch gemeud´lek praoten,
Net as de boern, dee soms hier staot.
Dee mak´lek lönnend op de grepe,
Een betjen met mekare praot !
Jao, praot gemeud´lek met mekare
Ut stek neet aover wat of hoo.
Dan he´j ons, stene, joo neet neudig.
Zet ons maor bi-j ´n museum too !!!

Willem Wilterdink is dialectschrijver en in de Achterhoek goed bekend. Hij is in 1926 geboren in Kotten bij Winterswijk. Ondanks zijn hoge leeftijd is hij nog zo vief dat zelfs het internet geen geheimen voor hem heeft.

Het gedicht is gepubliceerd in het boek “Naoberschop ovver de grenze”, uitgegeven door het Staringinstituut te Doetinchem.
Maria Beening uit Aalten heeft het gedicht ingezonden, en ze heeft tevens de schrijver om toestemming voor publicatie gevraagd.