Aamsveenwandeling

(Foto Aafke de Wijk)

lf grenspalenverzamelaars treffen elkaar op zaterdag 9 april 2005 bij grensovergang Sandersküper voor een wandeling door het Aamsveen onder leiding van Harry van der Sleen en Jan Zwiggelaar.

Eerst gaan we op weg naar de mooiste steen van Enschede, op een steenworp afstand van de grensovergang. Niet alleen een mooie steen met aan weerszijden een wapenschild maar ook raadselachtig vanwege de twee jaartallen: 1755 en 1756. De theorie is dat deze steen rond de jaarwisseling geplaatst is.

(Foto Aafke de Wijk)De eigenlijke wandeling begint een paar kilometer verderop.
Het is tegen alle verwachtingen in overwegend stralend weer. Het Aamsveen is op zichzelf al zeer de moeite waard maar de ligging, tegen de grens, en de aanwezigheid van een serie indrukwekkende grenspalen, maakt het extra aantrekkelijk. Het is een overblijfsel van een veel groter veengebied. Het grootste gedeelte is afgegraven. Hier en daar zijn er nog wat sporen te vinden van de turfindustrie. Op dit moment wordt geprobeerd het verveningsproces weer op gang te brengen. Het gebied is verraderlijk drassig en alleen toegankelijk via een (Foto Aafke de Wijk)wandelpad en zelfs daar blijven de voeten soms maar ternauwernood droog.

Het pad loopt pal langs de grens afwisselend aan de Duitse en de Nederlandse kant. Bijna alle stenen zijn zonder moeite te bereiken. Op een enkel vrij nieuw exemplaar van graniet na, zijn de stenen erg verweerd. De gidsen Harry en Jan hebben veel kennis over de grensstenen en de geschiedenis van dit gebied. Sommige stenen zijn verplaatst of verdwenen. Er zijn er zelf twee gebruikt voor de fundering van een bakhuis in de buurt.
(Foto Aafke de Wijk)Vooral Jan blijkt een geanimeerd verteller te zijn, hij tovert menige anekdote uit zijn mouw. Als een van de zeldzaam wordende meester-steenhouwers in Nederland weet hij alles van steensoorten, manieren van bekappen en het handschrift van elke steenhouwer.

De vroege lente is een goede tijd voor deze wandeling. Sommige stenen zijn in de zomer onzichtbaar omdat ze dan geheel overwoekerd zijn. Op andere plekken staan de varens dan manshoog en benemen het uitzicht. Toch zijn er stenen die zo opgaan in het struikgewas dat je er gemakkelijk aan voorbij zou lopen.

(Foto Aafke de Wijk)Elke steen wordt uitvoerig bekeken, besproken, gefotografeerd en beschreven. Een enkele wordt zelfs beklommen! Zo vordert het groepje gestaag tot het laatste, meest indrukwekkende exemplaar in zicht komt. Aan deze steen is te zien hoe ver het veen afgegraven is, de voet is wel 1,80 meter hoog.

Na afloop van de wandeling wordt er nog een uurtje nagepraat in restaurant Sandersküper, op de grens.
Harry heeft zijn map met alle grensstenen van Enschede bij zich. Elke steen staat op de foto met een uitgebreide beschrijving. Jan werkt volgens zijn zeggen aan een boekje over de grens.

(Foto Aafke de Wijk)De Aamsveenwandeling is een erg leuke belevenis. De gemeenschappelijke interesse schept meteen een band. Het is wel een aparte gewaarwording om niet de enige te zijn met zo'n vreemde afwijking als interesse in grenspalen. Ik ben onder de indruk van de kennis van Harry en Jan.
Er zijn al plannen om volgend jaar weer een grenspalenwandeling te maken.

Aafke de Wijk