Haaksbergen (4x)

(Foto: Dick Waanders)

Haaksbergen heeft vier kleine (groene) grensovergangen. Buurse, dat ook gemeente Haaksbergen is, behandelen we apart, en laten we hier buiten beschouwing. Deze eerste overgang heeft weinig kenmerken van een grensovergang, en er staat ook geen grenssteen in de directe nabijheid.

(Foto: Dick Waanders)

Het bruggetje over de sloot zal zo ongeveer de grens vormen.

(Foto: Dick Waanders)

Langs de kaarsrechte grenssloot staan grensstenen aan de Nederlandse kant (links) maar ook aan de Duitse. Een eindje rechts van het bruggetje staat de zg. Jurisdictiepaal, een grenssteen op het drielandenpunt Overijssel, Gelderland en Münsterland.


(Foto: Dick Waanders)

De tweede grensovergang bevindt zich aan de andere kant van het Haaksbergerveen, namelijk in een gebied dat men Siberië noemt. Links is een zandweg en fietspad in Nederland.

(Foto: Dick Waanders)

Rechts gaat het naar het Lüntener Feld of zoiets.

(Foto: Dick Waanders)

Even verder, op Duits grondgebied, kan men deze richtingaanwijzer aantreffen.

(Foto: Dick Waanders)

Weer iets verder van de grens vandaan, stuiten we per ongeluk op een “Militärischer Schutzbereich”. Hebben we toch per ongeluk een verboden foto gemaakt!


(Foto: Dick Waanders)

De derde grensovergang is gemarkeerd door veel rommel en een bijna onvindbare grenssteen.

(Foto: Dick Waanders)

Deze Nederlandse telefoon hangt aan een Duitse boom, en de kabel is niet aangesloten.

(Foto: Dick Waanders)

De bewoners hier direct aan de grens hebben een eigen slagboom met de tekst: ‘Eigen Weg’.

(Foto: Dick Waanders)

Deze padstoel kan wat verwarring wekken door de rode tekst, maar vermoedelijk moet men na 300 meter in Duitsland naar links. Dan komt men bij de Lüntener Fischteich uit.


(Foto: Dick Waanders)

Voor de vierde en laatste grensovergang moeten we naar de Zendvelderweg. Deze weg zal ooit direct naar het Duitse Sendfeld hebben geleid, maar nu komt men na de overgang meteen op een eigen weg terecht. Dat wordt overigens pas duidelijk door een bord dat helemaal aan de andere kant van het boerenbedrijf staat opgesteld. Gelukkig hebben we onze auto in Nederland laten staan, zodat de Duitse vrouw die we aanspraken het niet zo'n probleem vond dat we daar liepen.

(Foto: Dick Waanders)

We eindigen dit vierluik met een sfeervol plaatje.

[7 juni 2012]