Zuidgrensweg

Als de Zuidgrensweg bij de grens komt, maakt hij een haakse bocht naar links en vormt dan een honderd meter lang de grens om daarna af te buigen verder Duitsland in. Afgaande op de plattegronden is het een gewone doorgaande weg, maar dat blijkt in de praktijk tegen te vallen.

834-E (dw)In eerste instantie houdt de verharding van de weg op. Dat is bij de linkse bocht en daar waar grenssteen 834-E staat.
De foto van 834-E heb ik gemanipuleerd. Dat gaat tegenwoordig erg makkelijk. Links van de steen stond namelijk mijn auto, en dat was storend. Twee minuten werk op de computer en hij is in het niets opgelost. Gelukkig niet in het echt, want we zijn er gewoon weer mee thuis gekomen.

Na de bocht is de weg nog slechts een karrespoor, dat we lopend gaan volgen. We lopen langs de schuren van de Nederlandse boer die aan het eind van de Zuidgrens woont.
De volgende grenssteen staat al op tamelijk korte afstand, en precies tegenover een Duits boerenbedrijf.
834-F (dw)Het karrespoor is tamelijk drassig, maar gelukkig liggen er metalen platen die zware voertuigen kunnen dragen en waarover wij ons ook droog kunnen voortbewegen. Het ziet er allemaal niet als een officiële weg uit, maar aan het bermpaaltje naast hulpsteen 834-F is te zien dat dit toch ooit openbare weg is geweest. Beide palen staan nu min of meer in het akkerland, achter struiken langs het pad.
De metalen platen liggen er niet zomaar, er wordt namelijk driftig gebouwd naast het boerenbedrijf. Een grote degelijke hal rijst er op.
Direct tegenover grenspaal 834-F staat een hondenhok met daarin een klein hondje dat een onevenredig groot kabaal maakt.

834-G (dw)

Vanaf hier is de weg weer verhard, en we laten het blaffende hondje achter ons. Op het punt waar de smalle weg naar rechts afbuigt, onmoeten we grenssteen 834-G. Een eindje daarachter doemt een grappig stukje bos in gouden herfstkleuren op.
We lopen er naartoe en vinden er allerlei interessante zaken.
Allereerst een mooie brede houten smokkelbrug over een slootje, maar zonder toevoerwegen.
Verder mysterieus gevormde boomwortels, kunstig uit bomen gezaagde stoeltjes, een klein vierkant steentje met een plus erop, en de indrukwekkende grenssteen 835.

835 (dw)

Op de Duitse kant, daar waar het water is, staat in sierlijke letters: M, Münster en het jaartal 1731.
835 (dw)De Nederlandse kant is gesierd met een O, de tekst Overijs en het jaartal 1731.
Overijs staat vast voor Overijssel, maar de dubbele S is hier een verticaal uitgerekte S. Of er nog een E achter heeft gestaan is niet meer te zien omdat er een stuk ontbreekt.

Er loopt geen echt pad langs de grens, maar verderop in het bosje moet nóg een grenspaal staan.
Omdat het ook een forse hoge steen is, vinden we hem na een poosje gelopen te hebben zonder veel moeite.
835-A (dw)Op deze staan alleen de letters O voor Overijssel en M voor Münster plus 835 in een uitgehouwen vierkantje.
Als we vervolgens tot het eind van het bosje lopen, kunnen we 835-B in de verte zien staan. Maar het is niet echt goed mogelijk om er van hieraf te komen, dus gaan we terug.

Bij de bocht in de smalle geasfalteerde weg is een primitief gemaakt bordje bevestigd met de tekst dat het hier Privatgrund is en dat doorgaand verkeer verboden is.
Als we weer bij de Duitse boerderij en het keffende hondje zijn aangekomen, loopt er net een Duitse vrouw rond te scharrelen.
Ik spreek haar aan en verontschuldig mij voor het feit dat ik op hun grond loop, maar zij zegt dat voetgangers niet zo'n probleem zijn. Ik bedank haar vriendelijk voor de toestemming - ze lijkt overigens slecht dialect te verstaan - en we vervolgen onze weg naar de auto.