Zuiderzendvelderveld

Vanwege het warme weer in Nederland zijn we naar Siberië vertrokken. Daar is het lekker koel.
Nee, we hebben geen Siberisch hoeven te leren en het is ook geen lange reis. Ongeveer drie kwartier met de auto.

Siberië ligt in de gemeente Haaksbergen, naast het Haaksbergerveen, en het heeft die naam omdat het hier ooit Siberisch koud werd in de winter. Iets oostelijker liggen twee Zendveldervelden, het Zuiderzendvelderveld en het Oosterzendvelderveld.
Ik weet niet of die gebieden tot aan de grens reiken, maar dat ligt wel in de lijn van de verwachting.

Gp 833-C (Foto © Aafke de Wijk)

De bedoeling is om de stenen tussen 833-B (Lüntenerwald) en 836-A (Grensovergang Buurse) te vinden. Dat lukt niet helemaal door de afwisselende aanvallen van warmte, regenbui en horzels. De vliegen laten zich door felle zon noch regen storen in hun offensieve activiteiten.
Dat blijkt meteen al als ik de auto net even buiten Siberië, bij een bankje en bij de toegang tot het Lüntenerwald parkeer, we worden verwelkomd door een horde horzels (of wat het ook zijn).

De eerste grenssteen is de obeliskvormige 833-C, met verder weinig aanduidingen erop.

Gp 833-D (Foto © Aafke de Wijk)

De tweede (833-D) lijkt van een ouder type te zijn en hij vertoont ernstige sporen van slijtage. Bovendien lijkt het alsof iemand hem heeft willen onttronen en hem van zijn sokkel heeft willen zagen of snijden.

De volgende (logischerwijs 833-E) ziet er ook niet meer zo florissant uit, maar staat nog fier rechtop.

Gp 833-E (Foto © Aafke de Wijk)

Hierna zijn we de VV's (Vervelende Vliegen) een beetje zat, en gaan we terug naar de auto.
Onderweg hier naartoe had ik de stellige gedachte dat we op de bank bij de auto een aantal wandelaars of fietsers zouden aantreffen waarmee we spontaan een aardige conversatie zouden hebben. Tot op heden zijn we nog geen mens tegengekomen. En dat in top-vakantietijd.
Wel zien we ineens een colonne van drie personenauto's en een bestelauto achter ons aan komen. Het smalle zandpad is niet verboden voor auto's, maar waar die precies vandaan komen en waar ze naartoe willen, is ons een raadsel. Misschien rijden ze maar wat doelloos rond en weten ze niet precies waar ze zijn.
We kijken de inzittenden verbaasd aan en zij kijken verbaasd naar ons.

Wij rijden vervolgens met de auto in tegengestelde richting en speuren onderwijl naar nieuwe grensstenen. Totdat de zandweg ineens compleet ophoudt. Er staat nog wel een bankje voor de vermoeide automobilist, maar alleen het fietspad gaat nog verder, de auto kan er absoluut niet door. Waar kwamen die auto's dan toch vandaan? Is er misschien nog ergens een zijweg? We zien geen sporen van drie auto's die hier gekeerd zijn.

Gp 834 (Foto © Dick Waanders)

En ook zien we de majestueuze steen niet die kennelijk onder de takken verscholen zit. Pas als we hier een tweede maal zijn, merken we hem op. Het is Gp 834.

Gp 834 M-zijde (Foto © Dick Waanders)

Die tweede keer gaan we lopend verder, via het fietspad. Als het fietspad bij een Nederlandse woning met bedrijf komt, buigt het naar links af. Er loopt nog een smal zandpad rechtdoor langs de grens, en dat blijven we volgen.
Grens hot-line (Foto Aafke de Wijk)De woning en het bedrijf grenzen pal aan de grens, tamelijk ongebruikelijk. En de mensen die er rondlopen en aan het werk zijn, maken een kabaal van jewelste. Bovendien komt er een hond blaffend op ons afgestormd.
We overleven hem, en zien iets grappigs aan een Duitse boom hangen. We hebben geen idee waar deze groene hotline voor bestemd is. In elk geval is dit een van de weinige foto's op internet waarop geen “bellende” grenswandelaar is te zien.

Slagboom met "eigen weg" bordje (Foto Dick Waanders)

Er zijn hier nog meer grappige dingen te zien - zoals een omhoog staande slagboom met het bordje “Eigen Weg” erop - die we rustig vastleggen, maar we voelen ons toch prettiger als we uiteindelijk doorlopen. Omdat we niet zeker weten of we op het erf van de bewoners terechtkomen, maken we een ommetje door het bos. Aan de Duitse kant is de Lüntener Fischteich, een aparte naam voor een bos, en aan de Nederlandse kant zijn uitgestrekte weilanden te zien.

Gp 834-B (Foto © Dick Waanders)

De eerste grenssteen die we daarna tegekomen heeft een fraaie vorm en is in betere staat dan de eerste drie. Hij heeft forse maten (130x40x40), evenals de volgende twee die we ontmoeten.

834-C met viltstift-vandalisme (dw)Op 834-C staat Overijssel ongebruikelijk gespeld.
Door de viltstift-vandalen uit Hardenberg is hier echter een grote fout gemaakt. Er staat “Overijse”, maar de viltstift-kladderaars hebben duidelijk van de laatste “e” een “s” willen maken. Zij kennen waarschijnlijk de uitgerekte S, die eruit ziet als een f zonder dwarsstreepje, niet. Wij evenmin trouwens.

834-D heeft aan beide kanten het jaartal 1731.