De Wolfshuizen (Denekamp) 1

Slagboom (Foto Dick Waanders)Het jongetje zit op een nieuw fietsje, draagt een echte fietshelm en komt uit de richting van Nordhorn. Hij ziet er parmantig uit en ik richt mijn camera op hem om een foto te maken. Hij is al voorbij als ik mijn toestel nog aan het richten ben, en ik draai met hem mee. Grappig genoeg blijft de jongen ook naar de camera kijken, wat tot gevolg heeft dat hij bijna achterstevoren op zijn fiets komt te zitten. Daardoor schiet hij bijna het kanaal in, dat vlak langs het fietspad loopt. Het gaat nog net goed.

Het is een dag van contrasten. We vinden vandaag een aantal moeilijk te vinden grensstenen, maar ook een hele serie die te makkelijk voor woorden is.
Ook de felle zon zorgt voor contrasten, soms zijn die te groot voor het maken van goede foto's.
Verder lopen we tegen een ‘misplaatste’ grenssteen aan en ontmoeten we een record aantal stenen. Het zijn er wel 32!
We hebben ze verdeeld over de hoofdstukken De Wolfshuizen en Vrijdijk.

We zijn op de plek waar het kanaal Almelo-Nordhorn wordt onderbroken door de Rammelbeek. Aan weerszijden van het bruggetje over die beek staat een grenssteen met het nummer 43.
Het verwarrende is dat er hier in dit gebied stenen met een 41-nummering omgenummerd zijn. Met witte plamuur is het oude nummer deels onleesbaar gemaakt. Dat ziet er lelijk uit.

In noordelijke richting vormt de Rammelbeek enkele kilometers lang de grens, maar bij het bruggetje hier ziet het er weer eens minder logisch uit. In plaats van dat de grens gewoon de beek blijft volgen, maakt hij een bijna vierkant uitstulpsel in Duitse richting. Naar analogie van een bekend sterrenbeeld zou je het een omgekeerd steelpannetje kunnen noemen. Waarom dat stukje ooit zo belangrijk geweest is, is niet direct vast te stellen.

42 (Foto Dick Waanders)

Maar goed, bij het bruggetje en de twee 43's maakt de grens een haakse bocht om vervolgens een 100 meter met het kanaal mee te lopen. Omdat het kanaal in dat korte stukje ook net een (flauwe) bocht naar links maakt, wordt dat weer aangegeven door grensstenen.
41-III (Foto Dick Waanders)Zo treffen we daar de nummers 42, 41-III en 41-II aan.

De laatste staat voor een oude boom en geeft weer een haakse bocht aan, nu naar rechts. De grens steekt dus de zandweg langs het kanaal over en aan de rechterkant van die zandweg staat steen 41-I.

41-II (Foto Dick Waanders)Het mooie aan deze groene grensovergang is dat er nog een authentieke metalen afsluitboom staat. Dat is voor het eerst dat we zoiets in complete staat zien. De roodwitte boom staat rechtop en doet denken aan een spoorboom. Zelfs het zandpad dat er mee kon worden afgesloten doet denken aan de loop van een oude spoorlijn, maar dat zou niet logisch zijn.
Het verharde fietspad kronkelt om de afsluitboom heen, maar gemotoriseerd verkeer kon dus tegengehouden worden door de grensbewakers.
We hebben vergeten om te kijken of er nog ergens een voormalig onderkomen voor de grenswachten staat.

41-I (Foto Dick Waanders)

De positie van steen 41 wijkt iets af van de lijn der verwachting maar wordt toch gevonden.
Daarna wordt het landschap wat ondoordringbaar en besluiten we om een ommetje door Duitsland te maken. Een nieuw deel van de de N213 loopt praktisch op de grens, en we volgen hem een stukje tot aan de eerstvolgende zijweg. Die weg heeft keurig een straatnaambord en bevat geen enkel waarschuwingsbord. Toch lost de straat zich op op het erf van een landbouwbedrijf met bijbehorende woning.

We zien geen mens, maar worden wel enthousiast en luidkeels begroet door twee honden. We geven ze een aai over hun bol en hebben geen kind meer aan ze. Verder