Rammelbeek (1)

Europa '93 (dw)Europa '93” heet het tweetalige vriendschapsfeest op de voormalige grensovergang Rammelbeek, tussen Denekamp en Nordhorn.
De officiële opening is op dinsdag 19 augustus 2003, en het feest duurt de hele week.
Voor die officiële opening hebben we geen uitnodiging gehad, dus vertrekken we de dag erna naar de bewuste plek.

Precies op de grens is het feest niet. Dan zou de feesttent in de Rammelbeek hebben moeten staan. Maar het feestterrein grenst wel direct aan de beek, op Nederlands grondgebied.
Van een gigantisch groot feest is ook geen sprake, en vanmiddag is het juist kindermiddag.
We kwamen ook eigenlijk meer voor de grensobjecten uit vervlogen tijden. En die zijn hier ruim aanwezig. Maar ze zijn niet allemaal uit vervlogen tijden.

Vriendschapsboog (dw)

Zoals de Vriendschapsboog, die in 1993 toen de grenzen opengingen, over de beek geplaatst is. Om de verbondenheid van Duitsland en Nederland aan te geven. Ik wist niet dat die verbondenheid bestond, maar het is een mooi gebaar.
Op de foto hiernaast is de boog op de achtergrond te zien. Het ronde stalen ding is aan beide zijden van de beek stevig verankerd in een solide sokkel, waarin een zilverkleurige plaquette is bevestigd met uitleg over de bedoeling van de boog.

Plaquette in het Nederlands (dw)

Aan de Nederlandse kant van de beek in het Nederlands en aan de overkant in het Duits.
De tekst is al enigszins verweerd en door de schittering van het metaal slecht te fotograferen.

47+47 aan beide zijden van de beek (dw)

Naast de sokkels van de booguiteinden, staan twee totaal verschillende grensstenen. De steen op de Duitse oever van de Rammelbeek is van een zeldzaam type, dat we nog maar één of twee keer eerder tegengekomen zijn.

47 Duitse kant van beek (dw)

Hij lijkt wel wat op een grafzerk, maar dat kan ik mis hebben, ik kom niet vaak op een kerkhof.
47 BENTHEIM (dw)Het is in elk geval een steen zoals we die een paar kilometer zuidelijker in de voortuin van een woning bij een Duits landbouwbedrijf aantroffen. Alwaar hij niet op zijn originele plek stond.
De belangrijkste aanduidingen op beide stenen komen met elkaar overeen.
Het zijn de kapitalen BENTHEIM en OVERYSSEL. Op de Duitse zijde staat nog No 5, waarbij de N mooie krullen heeft en een grote rechte H.

Op de zijkant zit het nummerplaatje 47 en staat het nummer tevens geschilderd.

Op de andere kant zijn in het woord Overyssel de R en de Y kunstig met elkaar verbonden.
47 OVERIJSSEL (dw)Verder weer het sierlijke No 5, een grote rechte N en No 45. Ook in rechte letters en cijfers.

Deze opvallende steen bevat dus drie verschillende nummeringen: 47, 5 en 45.

Ook opvallend is dat de grens hier gemarkeerd wordt door twee stenen, één aan elke kant van de Rammelbeek, en dat die stenen op zich zowel een Nederlandse als een Duitse zijde hebben.
47 Nederlandse kant van Rammelbeek (dw)De steen op de Nederlandse oever van de beek is laag en vierkant.
Op de zijkant staat 47 geschilderd en eronder zit het nummerplaatje bevestigd.
Op de kant die naar het water gericht is staat een P en daaronder No 6-I.
Het zou ook 62 kunnen zijn, als je goed naar de foto kijkt.

Maar dan worden al die verschillende series wel erg verwarrend.
We moeten eens een overzicht gaan maken van hoe Duitsland zich precies heeft ontwikkeld in de afgelopen millennia.
Zo staat er op deze steen de P van Pruisen en op die aan de andere kant van de beek de H van Hannover.
Pruisen en Hannover zijn koninkrijken geweest, die later weer zijn samengevoegd en nog weer later helemaal opgeheven.

Nederland-Hannover (dw)

Vóór de brug over de Rammelbeek, aan Nederlandse zijde, vinden we deze hoge ronde steen. Hij lijkt ooit een keer gevallen te zijn, want er loopt een grote gerepareerde barst door.
Het is een buitenbeentje, want hij is niet opgenomen in de nummering.
De inscripties lopen helemaal rondom: Nederland Hannover.

Vroeger werd deze grensovergang veel gebruikt door vrachtverkeer dat richting Noord-Duitsland en Denemarken ging.
Nu oogt het hier ietwat verslapen en landelijk.
We kunnen onze auto zelfs gewoon op de brug over de Rammelbeek zetten.
En ik kan me al niet meer herinneren waar de controles precies plaatsvonden.

Douanekantoor aan Duitse zijde (dw)

Kort voordat we hier weggaan horen we twee Engelssprekende fietsers die Nederland binnenrijden, tegen elkaar iets zeggen in de trant van: “Glad we are leaving that scruffy Germany”, maar we kunnen het ook helemaal verkeerd gehoord hebben. Want scruffy betekent smerig en dat is toch niet typerend voor Duitsland.


De originele foto's zijn vervangen door foto's die in de winter gemaakt zijn.