Losser 2

Op de dag dat we ook in Glane zijn, willen we in Losser nog even weer de draad oppakken waar we die hebben laten liggen bij grenspaal 4.
We vinden wel intu´tief de Gildehauserweg terug, maar vergeten op tijd af te slaan naar rechts. Zo komen we via de Losserbrug over de Dinkel en nog een identiek wit bruggetje over een ander watertje onverwacht bij een afgelegen uitspanning. Het ziet er allemaal een beetje mistig uit en de verkeerssituatie is ook onduidelijk. Aan de borden en opschriften te zien is het restaurant echter zo Duits als wat. Maar waar zou nu de grens lopen?
We rijden eerst links langs de eetgelegenheid en pas als we zelf concluderen dat het hier vast doodloopt, staat er een waarschuwing: doodlopende weg. Als we gekeerd zijn, gaan we even op de niet-verharde parkeerplaats staan en pakken we de kaarten erbij. Op de parkeerplaats staan alleen Nederlandse auto's.
Op de kaarten zien we dat er ergens in de Gildehauserweg een onnederlandse haarspeldbocht moet zitten, en dat er daar in de buurt de Aarninkshof moet zijn. Verrek, het restaurant heet zo.
En aan de andere kant van de parkeerplaats zien we een vangrail langs een ander weggetje. Beetje overdreven voor zo'n smalle en afgelegen weg.
Als we goed kijken, zien we dat er geen andere weg loopt, maar dat het gewoon de voortzetting van de Gildehauserweg is die zich om het parkeerterreintje heen kronkelt. We zitten gewoon IN de punt van de haarspeldbocht.
5-II Bijna verzonken in de grondVan groter belang is dat de grens ook precies (of ongeveer) door die punt heen moet lopen. We stijgen van onze koets af en gaan lopend nader onderzoek doen.

Gelukkig staat er juist geen auto voor, anders hadden we hem vast over het hoofd gezien: de bijna verzonken grenssteen 5-II.
5-IIHet gat dat u op de foto rechts naast de steen ziet, hebben wij gemaakt, om het nummerplaatje te kunnen zien. Zo'n erg verzakte steen hebben we ook nog niet meegemaakt. Zou wel eens niet per ongeluk gebeurd kunnen zijn. Misschien zouden er anders auto's tegenaan kunnen botsen als hij zijn normale hoogte zou hebben. Wie weet heeft die Duitse (of misschien wel Nederlandse) restaurateur dat op zijn geweten. 5-IIIWant als we even later een grote bloempot op een houten paal grondig inspecteren, dan komt er niet lang daarna een dame uit het restaurant lopen die ook aandachtig de bloempot gaat staan bekijken. Alsof ze niet kan snappen waar onze aandacht toch naar uitgaat. Ik kijk de dame nadrukkelijk aan, maar ze zegt geen woord. Dus hou ik ook mijn mond maar.
Onder de bloempot kunnen we geen grenspaal ontdekken, maar wel vlak ernaast. Daar staat, bijna onzichtbaar door de brannetels, paal 5-III.
Er zullen hier ongetwijfeld vele mooie grenspalen staan, en we zoeken nog enige tijd verder, maar door het hoge onkruid vinden we niets. En omdat we nog naar een andere streek willen, vertrekken we hier weer. Vast en zeker tot opluchting van de achterdochtige restaurantdame.
Maar, we komen terug! En dan zetten we onze mombakkes op...


We zijn terug, het is donker en we hebben onze maskers op.
Maar er komt geen achterdochtige restaurantdame op ons af, sterker nog: het restaurant is gesloten. Is dat even balen!
5-I (dw)Het hele parkeerterrein is leeg, nu kunnen we mooi even rustig rondneuzen. Inmiddels weten we dat vlakbij steen 5-II ook steen 5-I moet staan, en dat hij ook grotendeels verzonken zal zijn.
We vinden hem. Hij is bemost en er ligt een stuk muur of zo naast. Jammer dat het al donker is, maar we flitsen er wat op los en krijgen hem nog redelijk in beeld.
Hij staat maar een paar meter van 5-I vandaan en zo te zien markeert hij een knikje in de grens.

Hier staan er dus drie op een rij, binnen een afstand van naar schatting tien ß 15 meter.

6 (dw)

De brandnetels staan nu minder hoog, en de steen bij de bloempot op een paal is nu duidelijk zichtbaar. We vergeten hem opnieuw te vereeuwigen, want tot onze grote vreugde zien we een twee meter erachter nummer 6 staan!
Door de begroeiing hebben we die de vorige keer niet kunnen vinden, en eigenlijk op zo'n korte afstand ook niet verwacht, hoewel we er met de neus bovenop hebben gestaan.

Van steen 6 zullen we nog meer foto's plaatsen, want het is een bijzondere. Hij is erg breed en heeft een ronde bovenkant. Het geheel lijkt wel wat op een broodtrommel. Hij is uniek voor Overijssel.
Aan de Nederlandse kant is een Bourgondisch kruis ingegraveerd, samen met een N en een kroontje helemaal onderaan.
Hij geeft aan dat de grens een bochtje maakt naar rechts, en daarmee zou die over het erf van het restaurant kunnen lopen.