Losser 1

Het is op 4 dagen na een jaar geleden dat we ons eerste onderzoek naar grenspalen deden. Dat onderzoek richtte zich op het Drielandenpunt (Driland op zijn Duits) bij Losser/Overdinkel.

Zonder dat we dat bewust gepland hebben, zijn we er nu weer terug. Hoofdzakelijk om het gedeelte tussen grenspaal 1 en 21 te verkennen. Maar nu we er toch zijn, nemen we ook de drielandensteen nog weer een keer onder handen. Evenals een grote driehoekige steen aan de overkant die Bentheim en West-Falen scheidt.

1-I (dw)Steen 1-I moet langs dit slootje staan. Dat loopt vanaf steen 862;1 (het drielandenpunt) naar het noorden in rechte lijn.
Het is even lopen, maar we vinden hem.
Ook 1-II is een gelijksoortige lage granieten steen, die binnenkort niet meer te vinden zal zijn door de oprukkende begroeiing.

We discrimineren de substeentjes niet, maar ons eigenlijke doel is numero 2. Die hebben we nog nooit gezien.
Toen we begonnen was het een frisse aprilmiddag. Inmiddels is de frisheid omgeslagen in een lome warme golf. Mede door het geploeter door het rulle zand van de vers omgeploegde akker, waarbij we verzuchten dat we de volgende keer onze ski's aandoen, moeten we bij steen 1-II dan ook even uitrusten en onze kleding wat luchtiger maken. Een picknickbank is in geen velden of wegen te bekennen, maar wel een akker waar een mysterieuze nylondraad is gespannen. We komen er niet uit waar die voor zou kunnen dienen (boebietrep?).
We zijgen op de grond neer, en pikken na enige tijd onze eerste teek van dit jaar op. Dat is het sein om weer te verdwijnen en onze kleding grondig uit te kloppen en te onderzoeken.

Bordje aan de grens (dw)We moeten de sloot oversteken om verder te kunnen lopen. Als we na een poosje lopen grenspaal 2 nog nergens kunnen bekennen, lopen we terug naar de auto om gemotoriseerd verder noordelijk te komen. We rijden weer een hobbelige zandweg in, die volgens de kaart grensoverschrijdend moet zijn. De vorige keer kwamen we uit bij een klein tuincentrum in Duitsland, toen wisten we niet waar de grens zou moeten lopen. Nu hebben we iets meer ervaring en ook zien we nu een armzalig roestig bordje aan een groen paaltje staan. Hier moet het zijn, en we gaan lopend op onderzoek uit.

2 (dw)

We hoeven niet ver de open akker in te lopen als we hem zien staan. Onder en tegen een boom aan.
Nummer 2 is wel een van de meest beschadigde stenen die we tot nu toe gezien hebben.
Of de kogelgaten er tijdens een oorlog in gekomen zijn, staat er niet bij, maar zeker is dat hier geweld gebruikt is.

3 (dw)Tussen steen 2 en 3 komen we 2-I nog tegen. Het is weer een bekende kleine granieten steen. Die kent u ondertussen wel.

Steen 3 is een heel bijzondere. Door de wapens die er in gegraveerd zijn en door de zware beschadigingen, waardoor de inscripties deels niet meer te zien zijn. De ouderdom is niet meer vast te stellen, omdat we geen jaartallen kunnen vinden. Naast de grote gaten, lijkt het ook of er bewust stukken van de steen zijn afgehakt. Foei! Neanderthalers!

Naar substeen 3-I gaan we nu niet meer zoeken, dat zou te veel ophouden. Substeen 3-II hebben we al eens gefotografeerd. Ik was ervan overtuigd dat hij toen tussen het fietspad en de zandweg (Grensweg) stond, maar nu staat hij gewoon in de berm. Het kan zijn dat men in verband met de Laga de weg heeft gerenoveerd, er zijn enkele evenementen via dit fietspad te bereiken geweest.

4 (dw)Grenspaal 4 staat in het fietspad dat naar een Duits klooster leidt, en wordt vergezeld door twee oude stenen, die ook best grensstenen hadden kunnen zijn.
Volgens de kaarten moeten er zelfs twee stenen met nummer 4 zijn. Maar nu staat er alleen een halfhoge granieten steen met nummerplaatje 4.

Na de thee rijden we verder naar Losser en dan valt ons nog een straatnaambordje op met de naam Gildehauserweg. Het is een Duits straatnaambordje, zwarte letters op een witte ondergrond, maar we zijn wel degelijk nog in Nederland. Verder