Knalhutte 2

Op een andere dag beginnen we weer van voren af aan, bij 843-D (aw)grenssteen 843-C, bij het fietspad en de rood-witte paaltjes. Nu gaan we lopend het fietspad op, in de richting van de voormalige grensovergang Knalhutte. Al gauw zien we paal 843-D, die hadden we de vorige keer over het hoofd gezien.
Daarom kunnen we ons nu des te meer verbazen.
Want wat is er aan de hand met deze steen?
Iets dat we niet verwacht hadden ooit nog te zullen meemaken bij zulke officiële en ernstige zaken als grensstenen.
De akker links van de steen is Nederland, en de plek waar wij ons bevinden, rechts van de steen is Duitsland.
Maar wat staat er op de Duitse zijde van de steen?
843-D Duitse zijde met O (aw)Een levensgrote O!
Niet de O van Ongelooflijk, maar de O van Overijssel.
Begint er al iets te dagen? De steen staat verkeerd om! Want aan de Nederlandse kant staat er een grote M, van Münster.
Iemand heeft de fout begaan om de steen om te draaien. En zoiets doe je niet zomaar in een duizelige bui, daar komt heel wat kracht voor kijken. Maar grappig is het wel.

Het fietspad komt uit op de Knalhutteweg, net aan de Duitse kant van de grens. Er is hier altijd een douanekantoor geweest en er staan aan beide kanten van de weg gebouwen. Rechts staat een restaurant en links een gebouw dat direct aan de grens staat. Dat zal wel het douanekantoor geweest zijn. Iets ademt er nog van de hektiek die er vroeger heerste, maar nu is het vooral het onkruid dat tegen de klippen op groeit aan de kant van het fietspad. Ergens is het een beetje "unheimische" plek hier. De Knalhutteweg is een tamelijk smalle weg, maar ik kan me herinneren dat deze overgang toch druk gebruikt werd.
Supernetjes ziet alles er niet uit hier, voor het ex-douanegebouw ligt een laag grint en er staat een roodstenen muurtje waarin een forse grenssteen zit ingemetseld. Misschien dat er ooit iets tegen aan gereden is, maar het muurtje brokkelt af. Er liggen hele stenen los naast.
844 tussen onkruid (aw)Pal aan het muurtje en achter slordig gemaakt prikkeldraad, op Nederlandse bodem, staan schapen te grazen. Een beetje vreemde combinatie allemaal.
Tussen het hoge onkruid aan de overkant van de weg, zien we nog net een spoor van een grenssteen. Het is nauwelijks te doen om er een foto van te maken. Ik zoek een stok en kan nog net lang genoeg het nummer van de steen (844) zichtbaar maken om hem te fotograferen.
De steen aan de overzijde, nr. 844-A, staat er in al zijn naaktheid en laat zich gewillig vastleggen.
We moeten hier toch nog eens terugkomen om alles rustig te overzien en de sfeer van weleer nog eens op te snuiven.

844-A (aw)