Hezingen III

We treffen het niet in het anders zo rustige Hezingen. Groepen mountainbikers die af en aan rijden (kennelijk zijn ze van hun route afgedwaald), twee wandelaars die we steeds op andere plekken tegenkomen en een automobilist die steeds rondjes rijdt, en die zelfs als het al bijna donker is zijn lichten nog niet aandoet.

We willen deze keer de Hezingersteen gaan vinden. We weten dat hij precies op de grens moet staan, en het lijkt ons logisch dat er ook een pad langs loopt. Anders zou niemand hem spontaan kunnen zien. In Hezingen zijn er niet veel grensovergangen, ook weinig wandelpaden die de grens overschrijden. En het blijkt dat het gebied dat men Hezingen noemt, veel uitgestrekter is dan we eerst dachten.

82 met telelens (aw)We volgen een paadje door het mooie donkere bos, tot we plotseling nergens meer heen kunnen. Het pad houdt op en we worden tegengehouden door prikkeldraad en slootjes.
Na enig speuren zien we onze eerste grenspaal voor vandaag. Hij staat op een moeilijke plek tussen een weiland en het erf van een boerderij. Vanuit onze positie lijkt 82 (aw)het alsof er in de paal vier gaten zijn gemaakt om isolators in te steken. Het prikkeldraad loopt ook tegen de steen aan. Hopelijk is het gezichtsbedrog en staat er een houten paaltje achter de steen en zitten de geleiders daarin geschroefd.
Omdat we op een nette manier niet dichter bij de steen - het is nummer 82 - kunnen komen, lopen we het paadje terug en slaan we een ander weggetje in.

81-III (aw)Even later komen we daar ook dit substeentje tegen. Het is een kleine granieten steen met nummer 81-III.
Vervolgens komen we op een asfaltweggetje dat naar de Duitse woning en het boerenbedrijf loopt, waarachter paal 82 moet staan. Langs het weggetje staan mooie grote stenen, die wel wat op grensstenen lijken. Maar het zijn niet de gevallen die wij zoeken.
Er rijdt ons een Duitse auto voorbij en er stappen mensen luidruchtig uit bij de woning, en wij lopen kalmpjes richting het boerenerf. We hebben geen verbodsborden gezien, en tot op heden schreeuwt er nog niemand naar ons.
Plotseling staan we oog in oog met een rijtje koeien in een half open stal. Het asfaltweggetje loopt er vlak langs, maar buigt daarna ook weer af in de richting van de weilanden.
Daar zien we ook weer een van die mysterieuze boorvelden, of wat het ook mogen zijn, die we frequent tegenkomen aan beide zijden van de grens.
We lopen stoļcijns verder, tot we tegengehouden worden door stevige hekken van weilanden. We zijn nu op een punt aangekomen waarop we verwachten heel dicht bij paal 82 te zijn en hem op zijn minst in het vizier moeten hebben.
Hoe we ook kijken, we zien hem niet. Het zal wel komen omdat nummer 82 een hoekje van Nederland in Duitsland aangeeft, en daardoor net buiten ons gezichtsveld valt.

Met de auto gaan we op weg in zuidelijke richting, naar een gebied met de intrigerende naam Paardenslenkte. Daarachter loopt een smal asfaltweggetje dat wel eens Duitsland in zou kunnen lopen, en mogelijk staat hier ook de Hezingensteen.
De Hezingensteen (dw)Helaas stuitten we op een verbodsbord waar op staat dat alleen medewerkers van de NAM nog verder mogen rijden.
We benoemen onszelf ter plekke tot NAM- medewerkers en rijden door. Sorry, maar we zijn nu op missie!

We komen uit bij een boorveldje van de NAM, en de asfaltweg houdt daar op. Er gaat alleen nog een paadje verder in de richting van Duitsland, en er is een wildrooster met hekje, zodat alleen wandelaars nog verder kunnen.
We parkeren de auto bij het boorveld en gaan wandelend verder door het erg mooie gebied.
80-III (dw)En zo vinden we al snel de enorme Hezingensteen, die het Duitse Hesingen en het Nederlandse Hezingen symbolisch met elkaar verbindt.
We zijn nog even in onzekerheid over de vraag of de steen wel op de grens staat, maar na wat zoeken treffen we grenspaal 80-III aan in het verlengde van de Hezingensteen.


Het is wintertijd als we gaan zoeken naar de andere stenen rondom dit punt. We doen dat via de camping De Grens. Er staan nu geen tenten en er is niemand te zien, zo kunnen we ongestoord onze gang gaan.
In heel de streek Hezingen loopt de grens dwars door bos, heide, weiland en akkerland. Er zijn weinig paden die parallel met de grens lopen. Grenswandelaars die per se de smalle grenslijn willen volgen, hebben het hier niet makkelijk. Aan de andere kant is het 80-I (dw)landschap prachtig, en dat geldt voor de bossen evenals voor de akkers en weilanden. Het is hier lichtelijk heuvelachtig en overal zijn mooie glooiingen te zien. Ook zijn er midden in de landerijen soms plukjes geļsoleerd bos.
Grenssteen 80-I staat aan de rand van zo'n bosje.
Steen nr. 80 moet achter een groepje woningen en boerderijen staan, maar we gaan eerst de andere kant op. Verstopt achter een 80-II (dw)boomstam ontdekken we hulpsteen 80-II. Na deze komen we weer uit bij de Hezingensteen. Maar om daar te komen is niet makkelijk omdat we steeds tegen schrikdraad aanlopen. Aan het gespetter kunnen we horen dat er ook nu stroom op staat, dus we zijn op onze hoede bij het nemen van deze hordes.
Het bosperceel dat met schrikdraad is omheind loopt door tot in Duitsland, en grappig genoeg hangen ook daar nog bordjes met de Nederlandse tekst: “Pas Op: Schrikdraad!” Duitsers kunnen vast beter tegen stroomstoten dan Nederlanders...