Gramsbergen

Nadat we de tentoonstelling over de grens tussen Nederland en Duitsland hebben bezocht in Coevorden, gaan we op weg naar het noordelijkste drielandenpunt in de provincie Overijssel. We zijn er immers vlak bij.
Op dit zogenaamde drielandenpunt komen twee provincies en n land bij elkaar, of twee provincies en n graafschap. In het eerste geval zijn het Overijssel, Drenthe en Duitsland en in het tweede geval Overijssel, Drenthe en de Grafschaft Bentheim.

In de zomer, toen we door de weelderige natuur veel grensstenen niet konden vinden, zeiden we steeds tegen elkaar: hier komen we van de winter wel terug. Het is echter nog geen herfst, maar nu hebben we al te kampen met iets waar we gedurende de hittegolven eerder dit jaar totaal niet aan dachten: de ijzige kou.
Maar goed, niet geklaagd, dat hoort er gewoon bij. Alleen het fotograferen gaat wat moeizamer.

132-I ? (dw)Via een omweggetje door Duitsland komen we op een doodlopend weggetje terecht dat ons naar een stil plekje nabij een kanaal of beek voert.
Het gebied tussen Gramsbergen en Coevorden is rijkelijk voorzien van kanalen, beken en rivieren, en hoe het water hier heet kunnen we niet zo snel ontdekken.
We zien wel een sluis, maar alles is goed afgesloten en we kunnen ook nergens de beek oversteken.
Na een eindje langs het water gelopen te hebben, zien we aan onze kant een hulpsteen zonder enige aanduiding erop. Aan de andere kant van het water staat een hogere steen, maar we kunnen met geen mogelijkheid ontdekken welk nummer het is van deze afstand.
Het zouden de nummers 132-I en 133 moeten zijn, want die staan op het drielandenpunt.
133 ? (van grote afstand)(dw)Als we deze twee stenen zo goed als mogelijk hebben vastgelegd - steen 133 met telelens, om niet een heel eind te hoeven omlopen en over een hek te klimmen - dan gaan we naar de plek waar nummer 132 zou moeten staan.
En wat vinden we daar? Een omgewoeld kaal stuk zand midden in het gras. Het is duidelijk dat er pas nog iets gestaan heeft, en wij denken dat het een grenssteen was. Hij is foetsie, en waar zou hij zijn?
Een eindje terug zagen we wel brokstukken liggen die een grenssteen zouden kunnen hebben gevormd.
Weer iets dat we nog nader moeten uitzoeken.
Hier zou 132 moeten staan (aw)
Met de auto rijden we in de richting van het Duitse plaatsje Laar. Onderweg zien we wel enkele grensstenen op een afstandje staan, maar er voert geen weg of pad naartoe.
Van Laar zelf zien we niet veel, want we slaan de eerste weg rechts in en zijn dan ook meteen weer in Nederland.
128-I (aw)De grensovergang is nog maar met moeite te herkennen, maar de kenmerken die er nog wl zijn, leggen we zorgvuldig vast. Zoals steen 128-I.

Als ik net de auto in de berm heb gezet, stopt er een Duitse Mercedes voor me, en de man die er uitstapt vraagt me in het Engels de weg naar een vakantiepark in Gramsbergen. Ik kan hem niet helpen, ik ben hier niet bekend. Sterker nog, volgens mij ben ik hier zelfs nog nooit eerder geweest.

Grensovergang Laar (Foto: Aawi)
Grensovergang Laar