Glane (1)

Hoe boeiend kunnen grenzen, grensstenen en andere zaken op en rond de grens tegenwoordig nog zijn?
We zijn al heel wat opvallende dingen tegengekomen, maar het volgende verhaal is een echt sterk verhaal.

Toen ik eerder een keer door Glane reed, was er net een dorpsfeest aan de gang. Het hele dorp was opgesierd met feestelijke vlaggen in twee kleuren. Het waren geen landsvlaggen. Het kleine Glane is hoofdzakelijk de hoofdstraat en een paar zijstraten. Glane is een grensplaats. De enige belemmering die er nu nog is om Duitsland binnen te rijden is een verkeersdrempel in de Gronausestraat.
Na die drempel ben je zomaar in het andere land. Maar het opvallende hier was dat dezelfde vlaggen ook ná de grens aan de huizen hingen. En omdat beide landen naadloos in elkaar overlopen, kan het zijn dat Glane vroeger misschien uit twee delen, een Nederlands en een Duits deel, heeft bestaan. Tegenwoordig is het Duitse deel bij Gronau gevoegd, maar de betrokkenheid met Glane blijkt nog uit die vlaggen.

851-A (aw)Direct na de drempel loopt de grens dus. Midden over de weg, maar dat is niet zo vreemd. Rechts staat een obelisken grenssteen tussen bomen, struiken, een verkeerspaal en een straatlantaarn. Het lijkt er parkachtig, maar is het niet echt.

De grenssteen heeft weer iets ongerijmds.
Op de zijkant staat het nummer 851, op het metalen plaatje staat 851A en daarboven staat in keurige cijfers het nummer 836. Dat nummer kunnen we op geen enkele manier thuisbrengen op deze plek. Volgens ons is dat hier niet op zijn plaats.
[Later zullen we ontdekken dat deze steen achter Ter Huurne, op de grensovergang Buurse heeft gestaan.]

851-A (aw)

En hoe zou de grens verder lopen? Dat vragen we ons af. En kijkend naar de overkant, zou dat wel eens spannend kunnen zijn.
Ogenschijnlijk moet de grens dwars door het rode hekje, de rode auto en wat er achter staat, lopen. En dat doet-ie ook!
Even later staat de achterklep van de rode auto open en is er een jonge vrouw bezig met boodschappen uitladen. Rechts naast de rode auto staat een auto met Nederlands kenteken. En hoewel ik het kenteken van de rode auto (BMW?) niet kan zien, ga ik op mijn gevoel af en spreek de vrouw in het Duits aan. Ze blijkt inderdaad Duitse te zijn, maar ze kan ook plat praten, vertelt ze.
Op mijn vraag hoe de grens hier precies loopt, komt het verwachte maar desondanks toch verrassende antwoord dat die door hun keuken loopt.
De keuken is een aanbouw van het huis, dus oorspronkelijk liep de grens gewoon langs het huis. Aanvankelijk liep er nog het bekende kommiezenpad, maar ja, geen kommiezen meer, geen pad meer. Het pad is privébezit geworden van de familie Scheffer, zoals de vrouw ons vertelt. De familie Scheffer bestaat uit man, vrouw, drie kinderen en twee honden.
De man is Nederlander, woont in het Nederlandse deel van het huis, en heeft zijn eigen Nederlandse adres. En wie weet ook zijn eigen Nederlandse telefoon.
De vrouw is Duitse, zij woont in het Duitse deel van de woning en zij heeft ook haar eigen adres. Eén woning met twee adressen in twee verschillende landen!
De vrouw richt zich kennelijk helemaal op Duitsland. Haar auto staat in Duitsland geregistreerd, zij doet inkopen in Duitsland, haar kinderen gaan in Duitsland op school, spreken Duits en krijgen ook kinderbijslag in Duitsland.

851-B Naast voliére (aw)

Op onze vraag of zij weet waar de volgende grenssteen staat, zegt de vrouw dat die bij hun in de achtertuin staat. Zij roept haar man om te vragen of we de steen even mogen bekijken, want in hun tuin is het net een rommel door wat verbouwingen die nog niet zijn afgerond. We mogen toch even kijken. De man gaat ons voor en toont een en al bereidheid tot het geven van nadere informatie.
Grenssteen 851B is een koddige substeen, die inmiddels wel op een moeilijke plek is terechtgekomen. De Scheffers willen hem laten verdwijnen omdat hij de verdere bouw van hun voliére in de weg zit. Gelukkig zijn we dus nog net op tijd gekomen om hem voor het nageslacht te bewaren, al is het dan als zielig fotootje.

Als u ook grenspalen bezoekt en u wilt deze steen zien, dan zouden de Scheffers het volgens ons erg op prijs stellen als u hen Advertentie van Duitse makelaareen aardigheidje meebrengt.

Op het moment dat ik aan dit verhaal begin, staat er toevallig in een regionaal weekblaadje deze advertentie.
Het is niet het huis van de familie Scheffer, dat staat grotendeels in Nederland, maar het moet er wel dichtbij staan.
Uiteraard valt deze advertentie nu pas op, maar aan de andere kant zal het toch niet erg vaak voorkomen dat er nabij zo'n grensovergang een woning te koop wordt aangeboden. Verder