Glanerbrug/Glane (3)

849-G (dw)Vanaf substeen 849-H steken we schuin de akker, waar nog geen gewas in is waar te nemen, over om bij 849-G te komen.
Bij deze steen raakt de grens weer even de Glanerbeek, die hier niet al te breed is. Hij kronkelt zich om de akker heen, vertoont de rare haarspelbocht waar ik het eerder al over had, en gaat dan weer in dezelfde richting als we nu kijken.
Als we de schuingeplaatste 849-G hebben vastgelegd, lopen we in tegengestelde richting langs de rand van de akker om de volgende steen te zoeken.

Dan zien we hem aankomen. Vanuit de modern uitziende Duitse boerderij komt er een jonge boer op ons aflopen. We veronderstellen dat hij ons de les wil lezen, en als we op spreekafstand zijn vraag ik dan ook deemoedig: “Zijn we in overtreding?”
Tot ons geluk verstaat hij dat en zegt hij ook nog dat dat niet zo erg is. Hij wil alleen maar een praatje met ons aanknopen en hij wil graag weten of we privé bezig zijn of dat we van de overheid zijn. Hij vertelt dat de Duitse overheid (Kreis Borken als ik me niet vergis) heel recent langs geweest is om substeen 849-H opnieuw te plaatsen. Deze is namelijk lange tijd afwezig geweest.
Omdat het zaterdagavond na 6 uur is, kunnen we moeilijk beweren dat we ambtenaren zijn (die werken immers niet op dergelijke tijden) maar we zeggen dat we wel met gemeentes samenwerken. Als we iets zien dat gecorrigeerd moet worden, dan geven we dat door.
Zo hadden we makkelijk kunnen beweren dat we van het Nederlandse kadaster zijn en dat we ook komen controleren welke grensstenen er nog staan en welke niet.

849-E (dw)De vriendelijke agrariër is blij met het stukje land dat hij in Nederland heeft, en vertelt over een buurman die een stuk Nederlandse grond is kwijt geraakt na de oorlog. Maar goed dat we die dan niet getroffen hebben, want hij is nog altijd boos.
De man wijst ons op de volgende steen, waar we eigenlijk vlakbij staan, en wenst ons verder succes.
Inmiddels zijn er twee kleine kinderen bij komen staan, en we wensen elkaar Tschüss en Wiedersehen.

Door het gesprek, de vele stenen en onze omloop rond de Glanerbeek, zijn we het overzicht dat we in ons hoofd hebben even helemaal kwijt.
Steen 849-E, ook weer een obelisk, staat op de hoek van de akker en een stuk grasland. Pas als we weer thuis zijn, realiseren we ons dat we een tussenliggende steen (849-F) niet gezien hebben.
849-C en naamloze steen (dw)Omdat de grenslijn hier heel erg brokkelig is, zou die zelfs nog aan de andere kant van de beek kunnen staan, maar heel waarschijnlijk is dat niet.

We lopen langs de rand van het grasland, we veronderstellen dat de grens bij steen 849-E een bijna haakse bocht maakt, en komen uit bij een slootje. Na enig kijken, zien we weer het pad van de grens.
Dat wordt gemarkeerd door drie stenen.
Aan de kant van de sloot waar we nu staan, treffen we twee buitenissige steentjes aan, zonder enig opschrift, maar wel duidelijk bedoeld als grensmarkering. Op de foto loopt de grens schuin door de sloot, en om de richting aan te geven staat er op enkele meters afstand nog eenzelfde naamloze steen. We kunnen nog niet zien of de steen aan de andere kant een plaatje heeft, maar als ik de sloot weet over te steken, dan blijkt het nummer 849-C te zijn.
849-D (aw)Dan moet er ook nog een 849-D te zijn, en hij wordt gevonden door onze travelling backoffice supervisor. (Ik weet ook niet wat dat betekent.)

De bosachtige stroken rondom de meanderende Glanerbeek hebben een enigszins ongerepte en mysterieuze uitstraling, hoewel de omwonende boeren ze wel eens gebruiken voor het dumpen van ongewenste zaken.
Wij raken erdoor in een euforische vakantiestemming. Want zeg nu zelf: bestaat er een mooiere combinatie dan die van oerbosjes 849-B (dw)met vennetjes en een kronkelbeekje aangevuld met obelisken grensstenen?

Steen 849-B lijkt wat weggezakt te zijn in de drassige bodem. Hij staat op maar enkele meters van het tweetal bij de sloot.
We kunnen niet uitvinden hoe de grens hier verder loopt, de kaarten zijn er niet gedetailleerd genoeg voor. In elk geval vinden we 849-A niet, maar het is hier een waterrijk gebied en hij kan ook best ergens in een plas staan.

848-C aan Duitse kant van de stuw (dw) Als we het natte gebied hebben weten te ontlopen, komen we weer bij de beek en vervolgen we de terugweg. Al gauw zijn we weer bij de stuw aanbeland, waar we de steen aan de Duitse kant van nabij kunnen bekijken.

Daarna volgt er een poosje niks, totdat we onder de spoorbrug komen. Daar staat een splinternieuwe substeen met nummer 848-B. Aan het heldere nummerplaatje is te zien dat deze versgeplaatst is. Kennelijk ook door de Duitse overheid.

848-B (dw)

Zal ik tot slot nog vertellen hoe we weer aan de goede kant van de beek komen? Ik doe het maar niet, als ik vertel dat we stiekem de spoorbrug opklimmen en over het talud langs de rails en via het perron schuifelen als smokkelaars in de nacht, dan krijgen we daar misschien moeilijkheden mee.