Ebbenbroek 1

104 (dw)Na ons grondige onderzoek van de grensovergang Balderhaar met grenspaal 103, trekken we in Noordelijke richting naar steen 104.
Die vinden we al heel snel, hetgeen onze veronderstelling over steen 103 (dat die ooit verder zuidelijk stond) aannemelijker maakt.
Na 104 komen we ook nog 104-I, een granieten substeen, tegen. Dan wordt het lastig om verder te lopen, door prikkeldraad en een boer die er bezig is. We gaan terug naar de grensovergang, stappen in de auto en rijden Duitsland in. Ergens in het Forst Bentheim kunnen we de auto parkeren, en we gaan lopend op zoek naar het punt waar we onze wandeling kunnen vervolgen.

Stukje bos tussen akkers (dw)Als we weer uit het bos komen, zien we eerst een verse akker die een boer van de natuur heeft afgesnoept, een half ondergrondse hut waar kennelijk ooit iemand gewoond heeft en diverse soorten van paalhuisjes.
Als we bij de tweede bosrand aankomen hebben we het gevoel dat we redelijk goed zitten. Aan Duitstalige bordjes zien we dat het allemaal Duitsland is, maar we kunnen het punt tot waar we zojuist gekomen zijn niet meer terugvinden. We zijn onze orientatie even kwijt.
Op goed geluk lopen we langs de bosrand en we denken toch aardig goed te zitten, maar we komen maar geen grenspalen tegen. Dan zien we weer een uitkijkhuisje en afgaande op onze eerdere ervaringen, kunnen we zo uitvlooien waar de grens moet lopen.
We zijn dan al een heel eind voorbij het boseilandje tussen twee akkers in, en ineens besluiten we om terug te lopen en daar eens poolshoogte te gaan nemen.
104-II met euromunt in het gat (dw)Dat is een goed besluit, want aan de uiterste rand van dat stukje groen staat grenspaal 104-II. Die steen heeft iets grappigs: er ligt een munt van 2 eurocent in het gat aan de bovenkant. Wie weet is het een geheim teken voor leden van een geheime secte. We laten de munt gewoon liggen, maar we vergeten om er even onder te kijken, wie weet wat daar misschien nog ligt.

Nu hebben we de grenslijn weer te pakken, die loopt hier dus midden door de rulle en kale akkers. We lopen daarom terug naar de bosrand en gaan op weg naar steen 105. Daar waren we net al bijna en die kunnen we nog wel voor het donker halen.

105 (dw)

Als we aangekomen zijn bij 105, een mooie fiere steen, zien we links een boorveldje van de NAM. Wat komt het ons hier bekend voor! Ach, dan schiet het ons weer te binnen: steen 105 is de enige in het stuk van Balderhaar tot aan Vennebrügge die we al een keer gefotografeerd hebben! Helemaal niet meer aan gedacht.
Als we verder lopen, met de bocht mee, dan komen we op een makkelijk begaanbaar pad, waardoor we veel makkelijker hier hadden kunnen komen. Ebbenbroek 2