De Poppe (2)

Opening A1 (Foto: Dick Waanders)

Op de foto ziet u de snelweg A1, nabij de grensovergang De Poppe.
Huh!?
Ik geef toe dat het een vreemd beeld is voor een snelweg. De verklaring is dat de foto gemaakt is op een zomerse dag in 1985, vlak voordat de nieuwe weg werd opengesteld voor het verkeer.

Vanwege het heugelijke feit dat Twente in 1985 eindelijk een grensoverschrijdende snelweg kreeg, hebben een groot aantal instanties, waaronder de regionale krant, de Spoorwegen, de Douanes van Nederland en Duitsland en vele anderen die betrokken zijn geweest bij de bouw van de weg, een enorm feest gebouwd op een traject van vele kilometers aan weerszijden van de grens. Een onderdeel van het feest waren oude stoommachines zoals deze.

De Spoorwegen hebben toen speciaal voor die dag een station gebouwd op het punt waar de spoorlijn de grens passeert, en vanuit alle omringende grote plaatsen in Nederland en Duitsland kon men gratis (of met een bon uit de krant, dat weet ik niet precies meer) naar het feest treinen.

Welkomstbord bij de Poppe (dw)In 1985 is de A1 naar Duitsland dus opengesteld. En toch is er hedentendage nog een radiopresentatrice (Hetty Lubberding) die meent dat je in Twente nergens met de auto de grens over kunt!
Inmiddels kun je niet alleen via Oldenzaal de grens over, maar ook zonder oponthoud via Enschede.

Als men via de oude weg tussen Bentheim en De Lutte Nederland binnenkomt wordt men nog altijd vriendelijk, en in vier talen, welkom geheten.

Oude grensovergang De Poppe (dw)De oude grensovergang De Poppe, ooit een zeer drukke en belangrijke overgang, lijkt nog behoorlijk in oude staat te verkeren. Voor zolang het duurt natuurlijk. Maar nu is bijvoorbeeld de vluchtheuvel midden in de weg, het controlepunt voor de douane, nog altijd aanwezig. Het bordje met de snelheidsbeperking van 10 km/h staat er nog, evenals het gele knipperlicht. Maar dat brandt niet meer.
De grens zelf loopt achter de gebouwen die hier rechts te zien zijn.

De enorme drukte die hier ooit heerste, is nu nergens meer te bespeuren. Gelukkig maar, want we bevinden ons in het stroomgebied van de Dinkel, die hier niet gekanaliseerd is. En dat levert heel mooie stukjes natuur op. Ook al zit je hier dicht bij een drukke snelweg, een minder drukke spoorlijn naar Duitsland, een weg naar Bad-Bentheim, diverse spoorwegovergangen en grensovergangen, toch wanen wij ons vandaag soms kilometers ver van de beschaafde wereld.

Het stroomgebied van de Dinkel is, zeker tussen De Poppe en Losser, nauwelijks te betreden. En de grens is al helemaal moeilijk te vinden.
Vanuit Duitsland lijken de weinige weggetjes in die richting uit te komen op boerenerven. Daarom gaan we terug naar Nederland en proberen we een smal weggetje bij de spoorwegovergang.
Na een paar linkse bochten en wat huizen bij elkaar, eindigt het geasfalteerde gedeelte van de weg en treffen we een bord aan dat zegt dat auto's niet verder mogen. Omdat dit ons de enige mogelijkheid lijkt om de grens te bereiken, begaan we maar een overtreding en rijden we gewoon door. Totdat we helemaal niet meer verder kunnen en we voor een hek met erachter koeien staan.

Hier beginnen we dan maar het eerste gedeelte van onze tocht voor vandaag. Rechts zien we een paar enorme haarspeldkronkels van de Dinkel, en links staat een metershoge zandwal. Als we tegen die wal opklauteren, zien we dat het land erachter ook meters hoger ligt. Een beetje vreemd zo'n abrupt hoogteverschil.
We hebben geen idee waar we de grens kunnen vinden, we hebben maar een klein eindje gereden vanaf de provinciale weg naar Bentheim, maar we kunnen niet vaststellen waar we ons nu precies bevinden. Daarbij hebben we hier een gevoel alsof we alleen op de wereld zijn en alsof de hele wereld enkel uit dit soort landschappen bestaat. Was het maar waar!

14-I (dw)We lopen langs de rand van het pasgemaaide grasland, langs een bomenrij die heel goed de grenslijn zou kunnen zijn. Achter die bomenrij loopt de bodem weer sterk naar beneden.
Halverwege het land vinden we hem, de eerste steen van vandaag. Het is nummer 14-I. Wat een toeval, dat we er precies langslopen. Nu is het de vraag: hoe verder? Vaak geeft een hoogteverschil in het landschap de grens aan. Hier lijkt dat niet het geval te zijn, na wat puzzelen concluderen we dat de grens dwars door het grasland loopt. Van wallen en bomenrijen trekt hij zich ditmaal dus niks aan.
15 (dw)Aan de andere kant van het hooggelegen perceel, aan alle kanten omzoomd door een bomenrij, zijn de struiken en boompjes ondoordringbaar dicht. Maar door het heldere weer kunnen we toch een grenssteen zien staan.
Via een ruime omtrekkende beweging komen we aan de goede kant van de groenstrook, om daar tot de conclusie te komen dat we de steen maar aan één kant kunnen bekijken. En aan die kant zijn geen kenmerken zichtbaar. We houden het er maar op dat dit grenspaal nr. 15 is.

16 (dw)Omdat de rechterzijde van een driehoekig stuk land de grens is, hoeven we ons nu even geen hoofdbrekens te maken over welke kant we uit moeten. Daarna komt er weer een bosperceel dat de hoogte in gaat. We hadden begrepen dat steen 16 op een Galgenberg zou moeten staan. Van een echte berg is hier geen sprake, het is meer een soort heuveltje. Maar gp 16 staat er wel op, en het is een bijzondere.

Het wapen dat er in gemaakt is, bevat een zg. Latijns kruis. Dat lees ik tenminste ergens, en er staat bij dat de herkomst van dit kruis niet helemaal duidelijk is.

16 van een afstandje (dw)Op deze foto is goed te zien dat hij op een klein heuveltje staat, en dat er zelfs een paadje naartoe loopt. Wij kwamen er natuurlijk langs de moeilijke weg, zonder paadje.
Maar bij ons vertrek hebben we wel gebruik gemaakt van het paadje.

Het paadje loopt in de richting van de grensovergang, maar het eindigt abrupt bij een akker. Op dit punt kunnen we in de verte auto's zien rijden, en het moet een goed begaanbare weg zijn, gezien hun snelheid. O, dat is al de provinciale weg naar Springbiel en Bentheim.
16-I (dw)Omdat we hier niet verder kunnen lopen, gaan we maar weer terug. Misschien kunnen we nog wat stenen met lagere nummers dan 14-I vinden.
Inmiddels zien we nog wel 16-I, en ook die nemen we nog even mee. Verder