Winterswijk 1

Na ons bezoek aan het Winterswijkse museum waar een heel stel grenspalen in de tuin staat, gaan we naar de grens. Dat spreekt voor zich.
Als ik dit verhaal schrijf is het al weer anderhalf jaar geleden dat we hier waren, en hopelijk komen tijdens het schrijven alle details weer naar boven.

Gedumpte kat bij Winterswijk (Foto Aafke de Wijk)

Tijdens onze tochten in grensgebieden en andere stille natuurgebieden, worden we nogal eens geconfronteerd met zaken waar we eigenlijk niet op zitten te wachten.
Zo hebben we al eens op zondag met een gedumpt jong poesje lopen leuren langs asiels en hebben we een eveneens gedumpt hondje naar een asiel gebracht.
En vandaag is het opnieuw raak. Aan de manier waarop dit zwarte katje met witte bef onze aandacht vraagt door klaaglijk tegen ons te miauwen, weten we al hoe laat het is.
Als we uren later terugkomen bij de auto en de picknickplaats ernaast springt hij steeds op de bank en de tafel, en als we later wegrijden loopt hij zelfs achter de auto aan. We zijn echter te ver van huis om hem mee te nemen, en we hopen dat iemand uit de buurt zich over hem ontfermt.

GP 789 (Foto Dick Waanders)

GP 789 staat langs het smalle verharde weggetje waarlangs we gekomen zijn. Vanuit de auto hadden we hem nog niet opgemerkt. Vanaf de plek waar de auto staat hebben we nog een heel eind moeten teruglopen. Een eerder pad dat naar de grens zou kunnen leiden, houdt op bij een woning.
De steen staat op een scherpe bocht in de grens, die loopt enerzijds recht vooruit langs het hek van een boorveldje en anderzijds linksaf vanaf de positie van de fotograaf gezien.
Het gras is in beide richtingen te hoog, en we zoeken een begaanbaar pad in het bosje aan de linkerzijde. Dat pad is er gelukkig, en het komt uit bij een beekje waarover een mooi houten bruggetje is gelegd. Daar maken we gebruik van, en daarna is het even puzzelen hoe we verder moeten naar de volgende steen.

GP 790 (Foto: Aafke de Wijk)

Waarschijnlijk hebben we een of meer tussenstenen gemist, want we komen aan bij GP 790. Die staat op een sokkel van bakstenen half in de beek, maar is lastig vast te leggen doordat het hier een donker plekje is. De grens maakt een scherpe bocht naar links.
Ik kost me achteraf enige moeite om op de kaart terug te vinden waar we ons precies bevinden, maar ineens wordt het me allemaal helder.

GP 791 (Foto: Aafke de Wijk)

Ik heb namelijk geen kaart bij de hand waar grensstenen op staan, dus is het wat lastig terug te vinden. Het is de Dwarsweg, het pompstation of boorveldje zie ik staan en ook het bungalowpark en Camping De Knuver. Daar waar we begonnen zijn, vertoont de grens een spitse punt in de richting van Nederland.

GP 791-A (Foto: Aafke de Wijk)

Na 790 ontmoeten we langs een lang recht stuk de stenen 791 en 791-A. Een strook gras is hier goed gemaaid, waardoor het lopen gemakkelijk gaat. Na enige tijd komen we langs een klein bungalow- of caravan-parkje, én een bankje. Voor de noodzakelijke rust.
Volgens onze berekeningen moeten we zo direct aankomen bij een kleine grensovergang, maar die laten we even voor wat hij is en we gaan terug.
Dit keer lopen we over een paadje dat parallel aan de grens loopt, en dat ons weer terugvoert naar hoeksteen 790. We zien dat we daar ook linksaf kunnen, en we proberen die richting. In de hoop dat we met een omtrekkende beweging uitkomen bij grenspaal 788. Dat is ons oorspronkelijke doel, als ik me niet vergis.

GP 788 + Dick (Foto: Aafke de Wijk)

Via de doorgaande Duitse lokale weg 572 komen we langs twee uitspanningen, en na de tweede zien we gelukkig aan de overkant het pad dat ons weer Nederland in brengt.

GP 788 (Foto: Aafke de Wijk)

En daar zien we ook meteen de aan alle kanten gebeeldhouwde GP 788.

GP 788 (Foto: Aafke de Wijk)

De inscriptie “Renovatum 1753” is nieuw voor ons. Verder moet dit het wapen van Gelderland zijn.

GP 788 (Foto: Aafke de Wijk)

En dit dus het wapen van Münsterland.

Vierhand (Foto: Aafke de Wijk)

Op het erf van een boerderij treffen we deze grappige vierhand aan. De richting naar onze auto staat niet aangegeven, maar gevoelsmatig kiezen we bij een vijfsprong de juiste richting.