Holtheme, Camping

Camping en steen (Foto: Dick Waanders)

nze manier van werken is misschien niet zo'n efficiënte manier. Wij onderzoeken de grens op een beetje hap-snap manier: dan een stukje hier, dan een stukje daar.
Dat heeft naast nadelen, ook veel voordelen. Zo zien we veel meer van de omgeving en de streek, en zo komen we vaker op dezelfde plekken, waardoor ons meer dingen opvallen.

Zo stuiten we soms ook op grensstenen die niet op de grens staan, en die soms als verloren zijn beschouwd.
Een voorbeeld daarvan treffen we kortgeleden aan in het Noordelijke deel van Overijssel, nabij de Vecht.
Grenssteen 122.I staat al lang niet meer op landkaarten, omdat hij al 20 jaar in de voortuin van een woning staat.
Weliswaar niet zo heel ver van de grens, maar hij dient niet meer als grenspaal. Helaas nu als brievenbuspaal, en dat doet natuurlijk een beetje afbreuk aan het geheel.

Als we hier op een koude en winderige dag aan het fotograferen zijn, komt de bewoonster van de woning zonder jas naar buiten om poolshoogte te nemen wat we aan het uitspoken zijn. En dat komt mooi uit, want zo vernemen we hoe die steen hier terechtgekomen is.

De vrouw vertelt dat zij en haar man een lapje grond hebben in Duitsland, en op een gegeven moment weet een kennis te vertellen dat er in hun grond twee oude grensstenen begraven zouden zitten. Bij een ruilverkaveling waren die stenen in de weg komen te staan, en men had kennelijk geen zin om ze opnieuw te plaatsen. Vandaar dat de voormalige eigenaar van de grond ze maar in het zand had verstopt.
De mensen van De Vechtkamp hebben vervolgens de stenen weer opgegraven en ze een betere bestemming gegeven.

Eén steen is gebruikt als “verbroederingsmonument” tussen de Duitse en de Nederlandse streek, en staat nu bij de grensovergang Holtheme.
Men heeft er een koperen plaat op aangebracht, en op die plaat staat een tekst in het plaatselijke dialect over “Noaberschupp”. In de steen is het originele nummer 122-VI gegraveerd, maar dat klopt dus niet meer in de nummering ter plaatse.

De tweede opgegraven grenssteen is 122.I en die heeft men dus in de voortuin van deze woning geplaatst.