Graafschapspad Extra

Omgevallen boom (Foto Dick Waanders)

Een omgewaaide boom heeft de tweede ongenummerde steen op een haartje na gemist.

Bemoste steen (Foto Dick Waanders)

Een zijde van de ongenummerde steen is mooi bemost.

Boom met gezichtje (Foto Dick Waanders)

Dit boomgezichtje houdt de wacht over de bemoste steen.

Graafschapspad bruggetje (Foto Dick Waanders)

Aan de Nederlandse kant van het Graafschapspadbruggetje is het momenteel droog.

Kunstwerk (Foto Dick Waanders)

Ook het pas geplaatste (najaar 2006) kunstwerk staat hier nu droog. Een paar weken terug was dat nog anders.
Over het kunstwerk zelf:

“De Landmeter” van Paul Reinerink.
De landmeter is een kunstwerk waarmee een landmeetinstrument uitgebeeld wordt. Het is een combinatie van staanders van Gildehauser zandsteen met gesmeed ijzer. Er is gekozen voor dit ontwerp vanwege de in de nabijheid gelegen verzekeringsstenen. In de directe omgeving liggen vier van deze zogeheten verzekeringsstenen. Deze stenen dienden in het verleden als vaste punten ten behoeve van het bepalen van de landsgrens. Vroeger bevonden zich aan beide zijden van de landsgrens twee van dit soort stenen. Vanwege grenscorrecties liggen alle vier stenen nu op Nederlands grondgebied. Uit het oogpunt van cultuurhistorie is dit een interessant gegeven. Met het ontwerp wordt bewust gekozen om het eigene van de plek te benadrukken.

Waterweide (Foto: Dick Waanders)

Aan de andere kant van het witte bruggetje over de Dinkel is het pad niet meer met droge voeten te betreden.

Laarzen in het water (Foto: Dick Waanders)

De uitvinding van laarzen biedt dan een mooie uitkomst. Behalve voor diegenen die weigeren om zulke dingen aan te trekken!

Laarzen in het water (Foto: Dick Waanders)

De fotograaf maakt hier mooie kunstwerken van zichzelf, of beter gezegd van zijn onderstel.

Laarzen in het water (Foto: Dick Waanders)

De sporen in het beton van het Graafschapspad zijn hier nog goed te zien, ondanks de laag water.

Bocht in het pad (Foto: Dick Waanders)

Vlak voor de grens maakt het pad een scherpe bocht naar rechts, en staat het water bijna tot aan de knieën. Omdat ons doel het weiland recht vooruit is, en er hier geen afrastering is, is het verlokkelijk om gewoon rechtdoor te lopen. Onze voorzichtigheid is onze redding: er loopt daar namelijk nog een diepe sloot, nu geheel onzichtbaar maar wel degelijk gevaarlijk aanwezig.

Natte kindersokjes (Foto: Dick Waanders)

Na de bocht naar rechts loopt het pad weer omhoog en komt het weer droog te staan. En daar treffen we deze twee kletsnatte kindersokjes aan.