Keizer Wilhelm in Eijsden

zwart/wit foto van Victor Sniekers

De vierde man van links is keizer Wilhelm II die ongeduldig wacht om zijn reis in Nederland voort te zetten (Zwart/wit foto van Victor Sniekers).

Vandaag las ik in mijn krant dat in Duitsland een ‘keizerlijk’ huwelijk voltrokken werd. In aanwezigheid van meer dan 600 personen werd in Potsdam het huwelijk gesloten tussen Georg Friedrich Prins van Pruisen (35) en Sophie von Isenburg (33). De prins is de achterachterkleinzoon van de bekende keizer Wilhelm II die in 1941 in Doorn stierf. Wat heeft dat met grens en paalstenen te maken, vragen we ons af?

Grenspaal 47

Eijsden had een grensstation en in de buurt staat grenspaal met nummer 47

Dertig jaar geleden, in de tijd dat ik als natuurgids bij IVN Vaals actief was, was Victor Sniekers steevast van de partij als we wandelingen in de Eifel of Ardennen maakten. Hij toonde veel interesse in natuur en cultuur. Geboren werd Victor in 1901 en hij was 17 jaar toen de Eerste Wereldoorlog afgelopen was. In Maastricht waar hij de HBS bezocht, had hij te horen gekregen dat de Duitse keizer onderweg was van België naar Nederland. Kunnen wij ons de verbazing en vreugde van de scholier voorstellen, toen hij op een van de perrons de keizer met een aantal adjudanten zag en hij van redelijk kortbij twee foto’s kon maken. Het Duitse gezelschap wachtte op toestemming van de Nederlandse regering, om met de keizerlijke trein verder te mogen rijden. Tegenwoordig zou een fotograaf bij zulke unieke gelegenheid wel honderd foto’s maken en zouden er wel honderd politieagenten staan, om het te verhinderen. Sniekers maakte twee foto’s en dat was maar goed ook want een foto mislukte. Van de goede foto maakte hij tientallen afdrukken, die in de loop van de jaren in alle kranten en tijdschriften gepubliceerd werden.

Het verlaten station

Station Eijsden ligt aan de spoorlijn van Maastricht naar Luik. Het meest zuidelijke station van Nederland werd reeds in 1861 geopend. De privatisering van het openbaar vervoer had tot gevolg dat er steeds minder treinen stopten en het station in 2006 gesloten werd.

Het was 10 november 1918, één dag voor de capitulatie van Duitsland en de keizer hoopte dat hij in Amerongen asiel zou vinden. Door de Nederlandse regering, die in de Eerste Wereldoorlog ‘neutraal’ was, werd de Duitse keizer liefdevol opgenomen. Hij stierf in 1941 op het landgoed Doorn waar zijn lichaam bijgezet werd. Het lichaam zal pas naar Duitsland vervoerd worden als dat land weer een monarchie heeft… Bij leven en welzijn mocht hij Duitsland niet bezoeken en de Belgische regering was de ‘koning’ te rijk dat Wilhelm gevlucht was, want een Duitse keizer ter dood veroordelen doe je niet als het eigen koningspaar van Saksen-Coburg-Gotha is.

Pontje tussen Ternaaien en Eijsden.

Op de Maas is meer verkeer dan op het spoor. Hier vaart het pontje van Eijsden naar het Belgische Ternaaien; het dorpje met de immense sluis.

Op de grens H5 [30 augustus 2011]