Oeverzwaluwen bij grenszuil 119 (west)

Grenszuil nr. 119 (west)

Grenszuil 119 (west). Het was een beetje zoekwerk om die zuil tussen het groen te vinden.


Een paar maanden geleden ontdekte ik aan de Belgische kant van de Grensmaas een grote kolonie Oeverzwaluwen. De vogel heeft de naam te danken aan zijn gewoonte om lange horizontale pijpen in de verticale wanden van steile oevers te maken. Omdat afkalvende zandige oevers steeds schaarser worden, zien wij de Oeverzwaluw minder vaak. Het nestje aan het einde van de ca. 80 cm lange gang bekleden de vogels met veertjes en zaadpluizen. Het legsel bestaat meestal uit vier eitjes die door de ouders bij toerbeurt uitgebroed worden. Aanvankelijk blijven de jonkies in hun nestje, maar na een week bevinden ze zich bij de ingang, waar ze door de ouders gevoed worden. Een paar dagen geleden vertrokken de vogels naar Tsjaad, SomaliŽ en de Sahel-Zone in Equatoriaal Afrika.

Voetveer

Ďt Veerke. Dit voet- en fietsveer onderhoudt in de zomermaanden een geregelde (gratis) verbinding tussen Grevenbicht (Nederland) en De Boyen in BelgiŽ (v.v.). Vanaf de Grensmaas zijn de steilhellingen goed zichtbaar. De zandafgraving bevindt zich aan de Belgische kant van de Maas en het is een goede zaak dat de Oeverzwaluw in Vlaanderen op de Rode Lijst staat. In Nederland worden tegenwoordig kunstmatige steilwanden aangelegd in de buurt van rivieren en beken.

Sahelachtig gebied

Sahelachtige omgeving. Voorbijgangers hebben niet de indruk dat ze zich in het vruchtbare Maasdal bevinden. Einde augustus vertrokken de Oeverzwaluwen naar gebieden in Afrika die waarschijnlijk net zo uitzien.

Grensmaas

Grensmaas. De Grensmaas en haar oevers zijn een ideaal insectengebied voor de hongerige Oeverzwaluwen.

Heemkundige Historie Hans Hermans Heerlen
[6 september 2010]


(Foto: Hans Hermans)

[19 september 2010]
Bekijk de foto en treur met ons over hetgeen er overgebleven is. Wat een geluk dat de vogels op tijd naar Afrika konden vertrekken.