Plukweide in Mesch

Grenszuil met nummer 36 (Foto: Hans Hermans)

Naast grenszuil met nummer 36 ligt een pelgrimsweg naar Compostela. Op de achtergrond zien we het kerkje van Mesch.


V

rijwel bekneld tussen de grenszuilen nummers 31 en 37 ligt het schilderachtige Mesch tegen de Belgische Voerstreek aan. Het nauwelijks 250 inwoners tellend plaatsje kwam op 12 september 1944 in het nieuws toen ’s morgens om tien voor tien, een onderdeel van de 30th US Inf.Div. bij grenszuil nr. 35 vanuit België de grens overstak. Daarmee was Mesch het eerste bevrijde dorpje van Nederland

Bord Stichting het Limburgs Landschap (Foto: Hans Hermans)

Bij de ingang van de Mescher Plukweide staat vermeld dat bezoekers niets mogen meenemen…


Tegenwoordig steken Nederlandse pelgrims op weg naar Santiago de Compostela bij grenszuil nr. 36 de grens naar België over, want hier ligt een facet van het pelgrimspad dat vanuit de St. Jacobiparochie (Friesland), via Millingen aan de Rijn en Mesch aan de Voer, naar het circa 1944 km verder gelegen Compostela voert.

Lijsterbes met oranje bessen (Foto: Hans Hermans)

De lijsterbes behoort tot de eerste vruchtdragers en de lijsters, waartoe ook merels en spreeuwen behoren weten er wel raad mee. De mensen trouwens ook, want de bessen zijn rijk aan vitamine C zodat die vroeger tegen scheurbuik gebruikt werd.


Mesch kwam voor de derde keer in het nieuws, toen er tien jaar geleden een bijna zeven hectare groot ‘Plukbos’ geplant werd. De behoefte aan bosachtige percelen tussen de weilanden kreeg hier gestalte, toen de gemeente Eijsden en de Stichting het Limburgs Landschap besloten hier het Mescher Plukbos aan te planten. De naam werd afgeleid van het nabijgelegen dorpje Mesch en de functie die het bos zou kunnen vervullen

Kardinaalsmuts: purper en oranje (Foto: Hans Hermans)

De onopvallende wilde kardinaalsmuts draagt heel bijzondere tweekleurige vruchten; met een purperachtig omhulsel en vier oranje bessen


Van Edmond Staal, medewerker bij de Stichting het Limburgs Landschap vernam ik dat er circa 3000 bomen en struiken aangeplant werden, waaronder 34 waltnootbomen en 42 bomen met tamme kastanjes. Daarnaast binnen het bosplantsoen 1150 tamme kastanjes, 1150 hazelaars, 650 sleedoorn, 400 bottelrozen en nog veel andere besdragers

Donkerorde meidoornbessen (Foto: Hans Hermans)

De takken van de meidoornstruik vormen een ondoordringbare haag voor mens en dier, zodat hij vroeger werd gebruikt voor afscheidingen van weilanden.De bessen van de meidoorn zijn erg in trek bij lijsterachtigen zoals merels. In de winter ook koperwieken en kramsvogels.


Het is een beetje paradoxaal dat op een bord bij de ingang duidelijk vermeld staat dat bezoekers niets mee mogen nemen, maar dat het juist de intentie van de Stichting Limburgs Landschap is als belangstellenden er vruchten plukken…

Gelderse roos is geen roos (Foto: Hans Hermans)

Bladeren en bessen van de Gelderse roos zijn voor de mens giftig, maar sommige vogels kunnen ertegen. Maar erg geliefd zijn de vruchten niet, want niet zelden hangen de bessen na de winter nog steeds aan de twijgen. À propos, de Gelderse roos is geen roos…


Oranjerode bottels (Foto: Hans Hermans)

De Japanse bottelroos, de naam zegt het al, komt uit Japan en China. De plant werd hier niet alleen om zijn kleurige bloemen en vruchten als sierplant ingevoerd, maar ook vanwege haar smaakvolle vruchten, mits die tot jam verwerkt worden. In sommige landen zien we de planten aan de rand van autowegen omdat ze zoutresistent zijn.

Hans Hermans
[24 oktober 2010]