Water en zo

Nat Graafschapspad (Foto: Rita Melgert)

Het blijkt dat we pech hebben als we de wandeling vanaf gp 6-II willen voortzetten, de Dinkel is weer eens geweldig overstroomd. De foto is gemaakt vanuit de auto, die met de voorwielen in het water staat, en het kost ons ook nog erg veel moeite om achterwaarts het modderige pad weer terug te rijden. Omdat dit de eerste keer is dat we zoiets meemaken, zijn we niet voorbereid op zó veel water. En sommigen van ons lijden aan watervrees. (Die persoon gaat zelfs nooit onder de douche.)
De grens loopt midden door het water van links naar rechts, en het witte bruggetje is de enige mogelijkheid over een afstand van 10 kilometer om de Dinkel over te steken en om van Nederland naar Duitsland (vice versa) te komen. En dan alleen nog voor fietsers en voetgangers.

Waarschuwingsbord (Foto: Dick Waanders)

Aan de Nederlandse kant is men nog zo vriendelijk geweest om aan het begin van het Graafschapspad (van Nederland naar de Graafschap Bentheim) een waarschuwingsbord te plaatsen. Als je daar als fietser niet goed op let, kan het zijn dat je ineens tot aan je middel in het water zit. Vooral in het donker, want lantaarnpalen staan er niet, en het pad kronkelt zich op een ondoorgrondelijke wijze van het ene land naar het andere.

Gp 9 in het water (Foto: Dick Waanders)

Twee dagen later is de waterzee weliswaar al sterk geslonken, maar veel stenen staan nog zodanig met hun voeten in het water, dat we er niet op een fatsoenlijke wijze bij kunnen komen. Vanuit een hoger gelegen Duits bosperceel kunnen we wel neerkijken op de natte weilanden, maar we geven er de voorkeur aan om aan de Nederlandse kant te blijven. En dat in verband met de vele verbodsborden in dit gebied.

Togang verboden (Foto: Dick Waanders)

Bij het aanschouwen van deze borden, vallen ons een paar dingen op. Ten eerste dat men in een Nederlandstalig zinnetje van zes woorden, kans ziet om twee taalfouten te maken. Je struikelt hier over de Nederlanders, en zó moeilijk is onze taal nou toch ook weer niet?

Wildschutzgebiet (Foto: Dick Waanders)

Ten tweede lijkt men in dit bosgebiedje - met actieve zandafgravingen, hondenuitlaters en ruiterverkeer - zich nogal druk te maken om de bescherming van het wild (“Wildschutzgebiet” en “Gesperrt zum Schutz des Wildes”). Daar kunnen wij ons prima in vinden, maar wat we dan weer niet snappen zijn de grote aantallen houten paalhuisjes, van waaruit men dat wild dan weer kan neerknallen!

Paalhuisje bij gp 9 (Foto: Dick Waanders)

Zoals bijvoorbeeld hier bij gp 9. Het huisje staat op Duitse bodem, maar het jachtveld is een Nederlands weiland. We vragen ons af van wie het geschoten wild dan is. Maar dat terzijde.