Van 5 tot 6

Villa bij gp 5 (Foto: Dick Waanders)

Als we om het bos heen gereden zijn, de auto geparkeerd hebben op een onverharde parkeerplaats, en we weer lopend op weg gaan naar de plek waar we gebleven waren, dan zien we van verre al de mooie hoog gelegen villa, waar grenspaal nr. 5 in de tuin moet staan. Eerder hebben we die steen over het hoofd gezien, domweg omdat we niet op de goede plek keken.

Deze keer hebben we ons beter voorbereid, en hebben we ons tevens voorgenomen om net zo lang te kijken totdat we nr. 5 gevonden hebben. En zoiets helpt, want nu zien we hem meteen.

Gp 5 bij trap (Foto: Dick Waanders)

De villa en nog één of twee andere woningen staan op een vreemde heuvel, meters boven het wegniveau. We vermoeden dat die bult wel eens opzettelijk geschapen zou kunnen zijn, zodat de woningen er veilig zijn voor overstromingen van de Dinkel. Want die loopt hier niet ver vandaan, en zoals we zelf geconstateerd hebben kan dat gemoedelijke riviertje soms uitgroeien tot een woeste stroom en fors buiten de oevers treden.

We kijken eerst spiedend vanaf de straatkant, en dan zien we hem al staan tussen de bomen. Grenssteen nr. 5 staat op een merkwaardige plek, bijna op de onderste tree van een ruwhouten trap. We lopen om naar de oprit, zodat we hem van dichterbij kunnen fotograferen. De oprit is afgesloten met een hek met stevige sloten. De bewoners zullen dus wel niet thuis zijn, en we doen geen pogingen om nader tot de steen door te dringen.
Later krijgen we echter de kans om de steen van alle kanten goed te fotograferen.

Gp 5 (Foto: Dick Waanders)

De grenslijn loopt hier dus tamelijk merkwaardig, hij doorsnijdt de achter- en zijtuin en raakt de woning net niet. De geschiedenis van deze heuvel en de bebouwing zouden een onderzoek waard zijn.

We lopen terug naar de parkeerplaats en gaan daar de situatie bekijken.

Gp 5-I (Foto: Dick Waanders)

Aan de rand van het parkeerterreintje ligt al jarenlang een brokstuk van een stenen muur. Wie weet is dat achtergebleven na de afbraak van een woning of gebouw dat hier moet hebben gestaan. Tot die conclusie komen we, gelet op de smalle asfaltweg die hier - onnodig - een zeer scherpe bocht maakt, en de open onverharde ruimte die lange tijd dienst heeft gedaan als parkeerplaats voor het restaurant Aarnink dat aan de overkant ligt.
Op de foto staat ook een grenspaal, nr. 5-I, die nauwelijks als zodanig herkenbaar is door zijn moshoedje.

Gp 5-I (Foto: Dick Waanders)

Op deze foto is het nummerplaatje van gp 5-I herkenbaar, en ook dat de steen en de muur elkaar raken.

Gp 5-II(Foto: Dick Waanders)

Gp 5-II staat op nog geen tien meter afstand van 5-I. In de herfst zijn deze stenen bedekt met bladeren en mos en daarom moeilijk vindbaar. De stenen lijken opzettelijk in de aarde verzonken te zijn, wellicht om geen belemmering te zijn voor de geparkeerde auto's.
De eerste keren dat we deze hoek bezochten, stond de parkeerplaats vol en brandden de lantaarns waarvan er eentje achter de steen zichtbaar is. Het opvallende is dat de parkeerplaats in Nederland ligt en het restaurant in Duitsland. Waar de stroom voor de lantaarns vandaan komt, is ons niet bekend. Vroeger konden dat soort zaken voor onoverkoombare problemen zorgen. De Euregio's kunnen er over meepraten!

Gp 5-III (Foto: Dick Waanders)

Weer slechts een meter of tien verder, in het verlengde van gp 5-II en aan de andere kant van het asfaltweggetje, staat ook nog een gp 5-III. Deze geeft aan dat de grens een knikje naar rechts maakt.