De Dodendraad leeft

9 augustus 2018

In het Engels zou de titel 'De Dodendraad leeft' nůg opmerkelijker zijn: The Deathwire is alive. Want in het Engels spreekt men van een "live wire" als er elektrische spanning op staat. En op de Dodendraad stůnd elektrische spanning, maar liefst 2000 Volt!

In 2018 is het honderd jaar geleden dat de wapenstilstand van de Eerste Wereldoorlog werd getekend. De grens tussen BelgiŽ en Nederland was drie jaar lang afgesloten door een elektrische draad die onder hoogspanning stond.
Er vielen meer dan duizend doden bij de draad. Om die reden werd hij in de volksmond De Dodendraad genoemd.
Op 23 plaatsen langs de grens zijn reconstructies van de Dodendraad terug te vinden, en zijn er monumenten voor de slachtoffers. In de gedachten van families langs de grens leven nog altijd de verhalen van smokkel, angst en verdriet.

'De Draad, ook Dodendraad of Dodenhek genoemd, was een 332 kilometer lange draadversperring die tijdens de Eerste Wereldoorlog door de Duitse bezetters van BelgiŽ werd aangelegd langs de grens tussen het bezette BelgiŽ en het neutrale Nederland.' (Wikipedia)

Foto: Wikipedia

(Foto van Wikipedia)

Het doel was om vluchtelingen uit BelgiŽ en smokkelaars uit Nederland tegen te houden. Ondanks patrouilles van de Duitsers aan de Belgische kant en Nederlanders aan de Nederlandse kant zijn er toch nog zo'n duizend slachtoffers gevallen.

Om dit monstrueuze bedenksel van de Duitsers niet in de vergetelheid te laten geraken, heeft de Stichting Verhalis een project opgezet onder de naam "De Dodendraad leeft". In december 2017 is men gestart met voorbereidingen door middel van het beleggen van een informatie-bijeenkomst voor gemeenten en andere geÔnteresseerden.

Verhalis: "Deze middag vertellen we u meer over het project en bekijken we hoe we de komende maanden kunnen samenwerken aan publieksactiviteiten in De Week van de Dodendraad (7-14 oktober 2018).
We komen deze middag samen met Belgische en Nederlandse gemeenten, toeristische diensten en erfgoedspecialisten van dit deel van het traject waar de Dodendraad heeft gestaan: Visť, Voeren, PlombiŤres, Eijsden-Margraten, Gulpen-Wittem en Vaals.

Het project in het kort

Ter herdenking van de slachtoffers en om het verhaal over de Dodendraad levend te houden in de grensstreek organiseren we twee projecten in 2018:
1. We planten een lint van witte krokussen langs het hele traject van de dodendraad, Van Knokke tot het drielandenpunt in Vaals over een lengte van 350 kilometer. In het project focussen we op de samenwerking tussen de Belgische en Nederlandse gemeenten aan beide zijden van de grens, zodat het een grens wordt die verbindt in plaats van dat ze ons scheidt.
2. We ontwikkelen een langeafstand fietsroute langs het traject van de Dodendraad.

Krokuslint

In 2015 hebben we al 25.000 witte krokussen geplant op de grens tussen Wuustwezel en Zundert.
Met de ervaringen van het project in Wuustwezel/Zundert heeft Verhalis een draaiboek gemaakt voor het project. Zo krijgen gemeenten een idee hoe ze het realiseren van zoín krokuslint kunnen aanpakken."

De recente nieuwsbrief (van 8 augustus 2018) bevat een inspirerend overzicht van wat er allemaal staat te gebeuren rond de Week van de Dodendraad, in september/oktober 2018. Er doen inmiddels 28 gemeentes mee, zowel in BelgiŽ als in Nederland.

Voor alle activiteiten of de nieuwsbrief:
info@verhalis.nl
(De Dodendraad leeft).

De Langeafstand Fietsroute

De fietsroute heet "Grensroute BelgiŽ-Nederland, fietsen langs de Dodendraad". De afstand is 546 kilometer, gaat langs 23 reconstructies en monumenten en tijdens de bloeiperiode van krokussen (maart) is er een gigantisch lint van witte bloemen te zien.
In de routegids staan overigens ook alle grenspalen vermeld.

http://www.grensroute.eu/index.html